دوشنبه ۲۷ مهر ۰۵ | ۲۲:۴۸ ۱۱ بازديد
درود بر همراهان ارجمند.
با قلبی سرشار از اشتیاق، اولین گامم را در این وبلاگ برمی‌دارم تا گلچین اشعارم را پیش روی شما قرار دهم. آغاز این سفر ادبی را با شعر «وارش» می‌سپارم.
امید است این اثر، آرامش و شادی به همراه داشته باشد.
با ارادت، جعفر داودی»
وارش
ای دواره وارش و وا دارننه وارنه
ادتیم ادتیم مه خنه بوم سر ایی دارنه خارنه
بِل بواره وارش و وا
با تمومه غرصه وغم
نارمه همدم
بِل بخاره مه خنه سر
دل هتی روز کور مونه ، سُونِ شوپر
.............................
ای دواره دارننه وارنه وا و وارش
بِل بواره مارِ بدبخت سری پِش
هسسه ناخش
بِل بواره مه دتا چش
......................
چِسه امشو خل بویمه
خشکه لاد پِل بویمه
سُونه خشکِه وارِ مه دل
چه مِه برمه نوونه کِل
ای دواره دارننه وارنه وارش و وا
چه هتی کنه مه همرا، وِ چی خاینه مه دلِه جا؟
.........................
دردِناشتی مه دِتا دس ، سونه زنجیل زیل دوسسه
،بیمه خسسه، وقتی ویمه پِر دسسه
.................
.................
من یاد بیمو بیچاره
ناشته چاره
پَعیز ماه داشته جمع کرده کپا ره
پِیر چش چش خوی سه به سون ماهی بی قراره ، وه گلی هم بغض
واره
................
................
وره تا صب خو نورده
کنسه بوعه شه درده
هی دله دیرگا هتی ،شو تا سحر و زینه داره
تا صوایی دل وِنه طاقت نعیته
دل وِنه ماتم بعیته
............................
ای دواره دارننه وارنه
وِ چَه اصلا دم نخارنه
من ********ی بعیرم وِ چَمه
دشته بدبختی وِ سهمه،
............................
ای دواره دارنه وارنه
تو نخاینه ای بواری،تو هتی خانِ امه محله سر سرمایه داری
تو چه دنی برمه زاری،
توچه دنی غرصه وغم، نیلنی مه پِر بخاره دَم
......................
صب بوه بیچاره پِر، بیته لِفاره
مار دواره بیشته وِسه نون و اوُ ادکه پلاره
بیشته شه سراون قشنگ زمیل کلا رِ
اسب وِجینگاسر هتی خرمن دوسسه و کپارِ
اربابم ساینه کِل هی شنه افلای قوا رِ
......................................
اربابک هیج بویی از احساس و دلتنگی نورده
پیر بیچاره هزارون کش بمرده
نون نامردی نخارده
.......................
و چه دِنه پیرِ بیچاره وِدیم چه زرد و زاره
بیقراره ،نارنه چاره
وِ هَمش فکرو گمونِ خرج مه خاخر براره
.......................
.......................
توم بویه بنج کر، مه پیر بعیته شه کلاره
و گلی سر بغض واره
شرمونی سرخ وسیو قِد ناشته بِنگیره لِفاره
وِ هتی لَه و لواره
اربابک هاکرده بنجِ ، بارو شه اسبه سواره
...........................
خیلی زوره
پیرِ بیچاره دِ پاجنه انگو،و بنجِ چکو ره
فقیری بازم بَوِرده وِ دِ تا چشِمونِ سو ره ، کوره کوره
........................
خیلی ساله،
غم وِ دوشِ زنه هاله
.................................
مار نیشت وه ایوون سر ،شِه جُونه مردِ انتظاره
پِرکه بیمو تا سری پش،در بیاره شه چِقا ره
اوُ کشیه از چلی ،ریخته شه سر تا دکوشنه تش کاره
کرده شکر بالا خداره
..................................
سگ وره هالی بوه بیچاره پیر، کم سو چراغه
هی لوعه کرده سرهاده ، واقه واقه
پِر بیموایوون سر،سر بکشیه چایی داغه
پِر سالِ سر هتی که قاقِ قاقه
دم نخارده تن ، وِ داشته هی زمات کرده شه ساقه
و اسا مجبور بویه ، بروشه شه دشته و باغه
.........................................
ای دواره دراننه وارنه
هیج موقع وِ دم نخارنه
و تمومِ غرصه رِ شه سینه دارنه
جعفر داودی اوزر 96/6/10
برگردان فارسی
بایدبارون
برگردان فارسی
بایدبارون
باز دوباره باران و باد داردمیبارد
یک دانه دانه برروی شیر وانیم داردمیبارد
بگذار بادوبارون ببارد
با تمامی غم و غصه ام
همدمی ندارم
بگذار ببارد برروی خانه ام
دلم مانند روزکور (خفاش) رامیماند
باز دوباره باد وباران داردمیبارد
بگذار ببارد برحیاط مادر بدبخت من
هست بیمار
بگذار ببارد دوچشمانم
................................
برای چیست امشب دیوانه شدم
پل رودخانه خشک شدم
مانند جوب بی آب میماند دل من
چرا گریه ام قطع نمیشود
باز دوباره باران و باد داردمیبارد
او چکاربامن میکنداوچه میخواهد از دلم
...................................
ازدردنداری دوتادستانم مانند زنجیر سفت بسته شده است
خسته شدم وقتی به دستان پدرم می نگرم
منویادامدبیچاره
چاره ای نداشت
ماه پائیز موقع جمع آوری محصول شالی
چشمان پدرم مانند ماهی بیقرار هست
راه گلویش را بغض گرفته
تا صبح خواب به چشمانش نبود
باکی درد دل کند
هی به درون و بیرون خانه میرفت وشب زنده شده بود
تاصبح دلش طاقت نداشت
دلش را غم و ماتم گرفته
.....................................
باز دوباره دارد میبارد
چرا اصلا استراحت نمیکند
چطوری من اورا راضی کنم
تمام بدبختی سهم او شده است
.......................................
باز دوباره دارد میبارد
تونمیخواهی بباری تومانند خان محله مون سرمایه داری
توچه میدانی گریه و زاری چیه
توچه میدانی غصه و غم چیه ،چرانمیگذاری پدرم قدری استراحت کند
....................................
صبح پدر بیچاره ام چوب لیفای خرمن را برداشت
مادرم دوباره قدری آب و نان و برنج برایش جمع کرد
آن کلاه نمدی خوشگلش رابرروی سر کشید
اسب باتاختن شالیش را خرمن کرده بود
ارباب هم در جای سایه نشسته وخاک روی کتش را می تکاند
.......................................
ارباب هیچ بویی از احساس و دلتنگی نبرده است
پدربیچاره ام هزاران بار مردوزنده شد
نان نامردی نخورده است
.....................................
اوچه میداند پدر بیچاره ام چرا صورتش زرد و زار وبیقرارهست اودیگرچاره ای ندارد
او فقط در فکر خرج خواهر و برادر م هست
خرمن شالی به اتمام رسید پدرم کلایش رابرداشت
بغض را گلویش را میفشارد
ازشرمندگی رنگ صورتش قرمز و سیاه شده وقدرت بلند کردن چوب لیفایش را ندارد
ازخستگی له و لورده شده است
ارباب هم شالیها رابار کرده وبر روی اسبش سوارشده
.................................
خیلی زور هست
پدر بیچاره ام مشغول پاچیدن دونه های پوچ شالی هست
فقیری باز هم نور چشمانش را برده
کور کورشده
.................................
سالهاست
غم کوله بار ش شده
..................................
مادرم بر روی تراس خانه منتظر مرد خانه اش نشته
پدرم تاداخل حیاط شد لباسش را بیرون آورد
ازچاه اب میکشید و بر سرش میریخت تا آتش کار را خاموش کند
خدایش راشکر گذار بود
..........................
سگ فهمیده بود که چراغ پدرم کم نور شده است
هی باصدای واق واق پارس میکرد
پدرم نشست و چایی داقش را سر کشید
پیشانی پدرم خشک و ترک خورده است
هنوز خستگیش ازبین نرفته ودارد به زانوهایش پماد میمالد
او حالا مجبورشده از شرمندگی اقدام به فروش زمینش بکند
..................................
باز دوباره دارد میبارد
اوهیچ موقع استراحت نخواهد کرد
اوتمام غصه هایش را در سینه اش دارد
جعفرداودی ( اوزر)
شعر وارش