اميد است اين اثر، آرامش و شادي به همراه داشته باشد.

با ارادت، جعفر داودي»

‌

وارش 

اي دواره وارش و وا دارننه وارنه 

ادتيم ادتيم مه خنه بوم سر ايي دارنه خارنه

بِل بواره وارش و وا 

با تمومه غرصه وغم

نارمه همدم

بِل بخاره مه خنه سر

دل هتي روز كور مونه ، سُونِ شوپر

.............................

اي دواره دارننه وارنه وا و وارش

بِل بواره مارِ بدبخت سري پِش

هسسه ناخش 

بِل بواره مه دتا چش

......................

چِسه امشو خل بويمه 

خشكه لاد پِل بويمه

سُونه خشكِه وارِ مه دل

چه مِه برمه نوونه كِل

اي دواره دارننه وارنه وارش و وا

چه هتي كنه مه همرا، وِ چي خاينه مه دلِه جا؟

.........................

دردِناشتي مه دِتا دس ، سونه زنجيل زيل دوسسه

،بيمه خسسه، وقتي ويمه پِر دسسه
.................

من ياد بيمو بيچاره 

ناشته چاره

پَعيز ماه داشته جمع كرده كپا ره

پِير چش چش خوي سه به سون ماهي بي قراره ، وه گلي هم بغض

واره
................

وره تا صب خو نورده

كنسه بوعه شه درده

هي دله ديرگا هتي ،شو تا سحر و زينه داره

تا صوايي دل وِنه طاقت نعيته

دل وِنه ماتم بعيته

............................

اي دواره دارننه وارنه 

وِ چَه اصلا دم نخارنه

من چتي بعيرم وِ چَمه

دشته بدبختي وِ سهمه،

............................

اي دواره دارنه وارنه

تو نخاينه اي بواري،تو هتي خانِ امه محله سر سرمايه داري

تو چه دني برمه زاري،

توچه دني غرصه وغم، نيلني مه پِر بخاره دَم

......................

صب بوه بيچاره پِر، بيته لِفاره

مار دواره بيشته وِسه نون و اوُ ادكه پلاره

 بيشته شه سراون قشنگ زميل كلا رِ

اسب وِجينگاسر هتي خرمن دوسسه و كپارِ

اربابم ساينه كِل هي شنه افلاي قوا رِ

......................................

اربابك هيج بويي از احساس و دلتنگي نورده

پير بيچاره هزارون كش بمرده 

نون نامردي نخارده

.......................

و چه دِنه پيرِ بيچاره وِديم چه زرد و زاره

بيقراره ،نارنه چاره 

وِ هَمش فكرو گمونِ خرج مه خاخر براره
.......................‌

توم بويه بنج كر، مه پير بعيته شه كلاره

و گلي سر بغض واره

شرموني سرخ وسيو قِد ناشته بِنگيره لِفاره

وِ هتي لَه و لواره

اربابك هاكرده بنجِ ، بارو شه اسبه سواره

...........................

خيلي زوره

پيرِ بيچاره دِ پاجنه انگو،و بنجِ چكو ره

فقيري بازم بَوِرده وِ دِ تا چشِمونِ سو ره ، كوره كوره

........................

خيلي ساله،

غم وِ دوشِ زنه هاله

.................................

مار نيشت وه ايوون سر ،شِه جُونه مردِ انتظاره

پِركه بيمو تا سري پش،در بياره شه چِقا ره

اوُ كشيه از چلي ،ريخته شه سر تا دكوشنه تش كاره

كرده شكر بالا خداره

..................................

سگ وره هالي بوه بيچاره پير، كم سو چراغه

هي لوعه كرده سرهاده ، واقه واقه

پِر بيموايوون سر،سر بكشيه چايي داغه

پِر سالِ سر هتي كه قاقِ قاقه

دم نخارده تن ، وِ داشته هي زمات كرده شه ساقه

و اسا مجبور بويه ، بروشه شه دشته و باغه

.........................................

اي دواره دراننه وارنه

هيج موقع وِ دم نخارنه

و تمومِ غرصه رِ شه سينه دارنه

 

جعفر داودي اوزر 96/6/10


برگردان فارسي 



بايدبارون